Ημερομηνίες εξετάσεων και εξαμήνων.

Η Σύγκλητος τροποποιεί τις ημερομηνίες ενάρξεως και λήξεως μαθημάτων και διεξαγωγής εξετάσεων κατά το Ακαδημαϊκό Έτος 2010-2011 ως εξής:
Λήξη Μαθημάτων Χειμερινού Εξαμήνου : 21.01.2011
Εξετάσεις Χειμερινού Εξαμήνου : 31.01.2011-18.02.2011
Έναρξη Μαθημάτων Εαρινού Εξαμήνου : 21.02.2011
Λήξη Μαθημάτων Εαρινού Εξαμήνου : 03.06.2011
Εξετάσεις ...Εαρινού Εξαμήνου : 13.06.2011-01.07.2011

Κλειστή η σχολή την Τετάρτη 15/12/2010.

Ύστερα απο την απόφαση του συλλόγου μας η σχολή την Τετάρτη 15/12/2010 θα μείνει κλειστή ( δέν θα πραγματοποιηθούν μαθήματα)  συμμετέχοντας έτσι και ο σύλλογος στις κινητοποιήσεις της ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ ενάντια στα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα που λαμβάνονται. ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12/2010 με προσυγκέντρωση 10:30 π.μ.  στο Εργατικό κέντρο Πάτρας Πλ. Όλγας

ΠΑΣΠ ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΣΠ ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ

Συναδέλφισσα-συνάδελφε

Την 8/12/2010 ο συνδικαλιστής Νίκος Σαριτζόγλου και εργαζόμενος στα λατομεία Αράξου δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από έναν αστυνομικό ο οποίος υποδυόμενος τον δημοσιογράφο τον προσκάλεσε σε εκπομπή τοπικού τηλεοπτικού σταθμού ώστε να παραθέσει  τις  θέσεις του συντονιστικού των απεργών που ως κύρια θέση είναι η αποφυγή της  απόλυσης  120 συναδέλφων του. Εκείνος έκανε δεκτή την πρόταση μη φαντάζοντας την συνέχεια. Όταν την επομένη έφτασε στον σταθμό έμεινε έκπληκτος στην εικόνα που αντίκρισε καθώς άντρες της ασφάλειας μαζί με ένστολους τον περίμεναν και τον συνέλαβαν. Ο συνδικαλιστής κρατείται μέχρι και σήμερα με το πρόσχημα απλήρωτων οφειλών προς το δημόσιο.

 Η ΠΑΣΠ ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ ,βλέποντας τον εργασιακό μεσαίωνα που πάνε να μας επιβάλουν ( τρόικα, ΔΝΤ, ΕΕ) καταργώντας κατακτήσεις  και δικαιώματα που έχουν επιτευχτεί με αγώνες και θυσίες, αντιστέκεται  και βρίσκεται αλληλέγγυα   στον αγώνα όλων των εργαζομένων όπως οφείλει όλο το φοιτητικό κίνημα. Οι κινήσεις αυτές είναι άκρως καταδικαστέες και αναχρονιστικές φέρνοντας στο μυαλό μας μεθόδους από άλλες εποχές (π.χ. κατά την διάρκεια της χούντας την στημένη εκπομπή του Ν. Μαστοράκη με τους φοιτητές οι οποίοι και συνελήφθησαν). Μην ξεχνώντας όμως και την απόπειρα δολοφονίας της αγωνίστριας Κ. Κούνεβα τον Δεκέμβρη του 2008.

·         Η εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει.

·         Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές συνδικαλιστές.

·         Άμεση απελευθέρωση του συνδικαλιστή Νίκου Σαριτζόγλου.

Δελτίο Τύπου ΠΑΣΠ ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΑΣΠ ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ

Την Παρασκευή 3/12 120 μέλη της ΠΑΣΠ ΑΕΙ Πάτρας προχώρησαν σε παράσταση διαμαρτυρίας και συμβολική κατάληψη του Υπουργείου Παιδείας εκφράζοντας έτσι την εναντίωση της στα επιχειρούμενα σχέδια της κυβέρνησης στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Δυστυχώς για άλλη μια φορά , γίναμε μάρτυρες της αδιαφορίας της ηγεσίας του Υπουργείου ενάντια στο φοιτητικό κίνημα καθώς αναγκαστήκαμε να μπούμε με την βία στον χώρο του υπουργείου αφού δεν άνοιγαν τις πύλες του χώρου ούτε για να περάσουν οι εκπρόσωποι της ΠΑΣΠ για να παραδώσουν το πλαίσιο διαμαρτυρίας.
Εν τέλει, αφού προσεγγίσαμε το χώρο του κτιρίου αντιπροσωπεία της παράταξης συναντήθηκε με τον γ.γ κύριο Παπάζογλου όπου και του κατέθεσε το πλαίσιο της παράταξης . Παράλληλα , τα υπόλοιπα μέλη προχώρησαν σε συμβολική κατάληψη του χώρου στο ισόγειο του Υπουργείου και αφού τελείωσε η παράδοση του πλαισίου το μπλοκ αποχώρησε από τον χώρο του Υπουργείου.

Ανακοίνωση Επιχειρησιακή Έρευνα.

Την Τρίτη 14/12/2010 αντί για εργαστηριακές ασκήσεις θα πραγματοποιηθεί θεωρητική  παράδοση του μαθήματος. Στην αίθουσα ΠΑΜ 6 και ώρα 10.00-12.00.

Ανακοίνωση Μαθηματικός Λογισμός.

Την Παρασκευή 10/12 στην ΠΑΜ15 από 11-14 θα πραγματοποιηθεί έκτακτο μάθημα για το Μαθηματικό Λογισμό.

Δεκεμβριανά 2008......

Του Παναγιώτη Σωτήρη, από το Red Notebook

Τα μεγάλα γεγονότα, καθώς συγκρούονται με παραδομένα σχήματα, προκαλούν αμηχανία όταν έρχεται η ώρα να συζητηθούν. Και αυτό δεν είναι παράλογο, εάν αναλογιστούμε ότι ο Δεκέμβρης ξέφευγε από τις παραδοσιακές κατηγοριοποιήσεις. Δεν ήταν ένα παραδοσιακό νεολαΐστικο κίνημα που αντιπάλεψε κάποια θεσμική τομή στην εκπαίδευση, όσο και εάν στηρίχτηκε στις εμπειρίες των μεγάλων φοιτητικών κινητοποιήσεων της περιόδου 2006-2007. Δεν ήταν μια «μητροπολιτική έκρηξη» των κοινωνικά αποκλεισμένων, στο πρότυπο της έκρηξης των Γαλλικών προαστίων, παρότι η παρουσία προλεταριακών κομματιών ήταν καθοριστική. Δεν ήταν μια κλασική συγκρουσιακή αντιπαράθεση με τις δυνάμεις καταστολής, παρότι ήταν η μεγαλύτερη ακολουθία συγκρουσιακών κινητοποιήσεων που έζησε Ευρωπαϊκή χώρα εδώ και αρκετές δεκαετίες.

Χρειάζεται, έτσι, να ξαναγυρίσουμε στη θεμελιώδη πρωτοτυπία του Δεκέμβρη. Ο Δεκέμβρης υπήρξε η πιο μαζική και ενωτική κινητοποίηση της ελληνικής νεολαίας. Στις κινητοποιήσεις των πρώτων ημερών συμμετείχε η πλειοψηφία των μαθητών Λυκείου σε όλη τη χώρα. Συμμετείχαν πλάι-πλάι οι μαθητές από τα βόρεια προάστια με τους νέους προλεταρίους, οι φοιτητές και άνεργοι, αυτοί που είχαν επαγγελματικές προοπτικές και αυτοί που αντιμετώπιζαν τον κοινωνικό αποκλεισμό. Η μαζική συμμετοχή των μεταναστών δεν έγινε στο όνομα μιας ιδιαίτερης μεταναστευτικής ταυτότητας, αλλά μια κοινής νεανικής ταυτότητας. Επιπλέον, ο Δεκέμβρης αποτέλεσε αφορμή (επανα)πολιτικοποίης και για εργαζομένους, ιδίως όσων σχετίζονται με τις – συχνά επισφαλείας – σύγχρονες μορφές της διανοητικής εργασίας. Τέλος, ο Δεκέμβρης δεν ήταν μόνο «σύγκρουση». Ήταν η μεγαλύτερη άνθιση μαζικών πρωτοβουλιών αυτοοργάνωσης, συλλογικής επανιδιοποίησης πραγματικού και συμβολικού χώρου, πειραματισμού με μαζικές μορφές οργάνωσης που είδαμε από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Οι μαζικές συνελεύσεις σε κατειλημμένους χώρους, που λειτουργούσαν ως ευρύτερο σημείο αναφοράς, τα αυτοδιαχειριζόμενα πάρκα, η ενίσχυση μορφών ριζοσπαστικού συνδικαλισμού βάσης, οι δεκάδες πρωτοβουλίες για έντυπα ή ιστοσελίδες, το δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο.

Καταλύτης για το Δεκέμβρη η συμπύκνωση ενός συνόλου αντιφάσεων που είναι ενεργές στην ελληνική κοινωνία, καθώς η κοινωνική απαξίωση που υφίσταται η νεολαία συναντιέται με την όξυνση μιας συνολικότερης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Η νεολαία παραμένει ο αδύναμος κρίκος της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα και αυτό διαμορφώνει στοιχεία κοινής ταυτότητας των. Επιπλέον, οι αναδιαρθρώσεις που είναι σε εξέλιξη σε σχέση με τους εκπαιδευτικούς μηχανισμούς δεν αποτελούν απλώς «εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις», αλλά βίαιη πρόεγγραφή των ανατροπών στους χώρους εργασίας, είναι πλευρές μιας συνολικότερής αναδιάρθρωσης της καπιταλιστικής παραγωγής. Όλα αυτά αποτελούν την υλική βάση του σύγχρονου νεανικού ριζοσπαστισμού

Ο Δεκέμβρης ήταν η πρώτη κοινωνική έκρηξη της περιόδου της κρίσης, μια πραγματική «εικόνα από το μέλλον». Ας μη βιαστεί κάποιος να πει ότι δεν είχε ξεσπάσει ακόμη η «ελληνική κρίση». Το 2008 τα μηνύματα από την παγκόσμια χρηματιστική κρίση αλλά και η αίσθηση ότι «έρχονται τα χειρότερα», ότι το «αναπτυξιακό υπόδειγμα» του ελληνικού καπιταλισμού βρισκόταν σε βαθιά κρίση, επικαθόριζαν συλλογικές αναγνωρίσεις. Διάχυτη ήταν και η αίσθηση μιας βαθιάς κρίσης νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος. Η συστηματική περιφρόνηση προς τις κοινωνικές ανάγκες, η εκτεταμένη πολιτική διαφθορά, οι τραγικές εικόνες της καταστροφής των δασών, τροφοδοτούσαν την οργή, ιδίως σε μια νεολαία που αντιμετώπιζε ένα μέλλον περισσότερο παρά ποτέ αβέβαιο και ανασφαλές. Έτσι, η δολοφονική αστυνομική βία λειτούργησε ως συμπύκνωση σε συμβολικό επίπεδο, ως μετωνυμία για όλη τη συστημική κοινωνική βία που εξαπολύεται ενάντια στην κοινωνία.

Μεγάλο μέρος των καθεστωτικών αναλυτών παρουσίασαν το Δεκέμβρη ως ένα μη-κίνημα, ως έκφραση κοινωνικής ανομίας και κρίσης αξιών, ως απουσία αστυνόμευσης, ως ανεκτικότητα απέναντι σε μια «κακομαθημένη γενιά». Είναι ο απωθημένος φόβος για ένα κίνημα που η δυναμική του ξεπερνούσε τα όρια ανοχής των σημερινών μορφών διαχείρισης. Ούτε μπορεί ο Δεκέμβρης να θεωρηθεί απλώς μια έκρηξη, ένα απλό «κοινωνικό φαινόμενο», όπως έκαναν ακόμη και καλόπιστοι αναλυτές, γιατί αυτό υποτιμά τον «έναρθρο» πολιτικό λόγο και το βάθος του κινήματος. Οφείλουμε να μιλάμε για το Δεκέμβρη ως κίνημα και ως εξέγερση. Προφανώς και ήταν αντιφατικός ή ακόμη και δύσαρθρος, όμως, η συλλογική ταυτότητα όσων συμμετείχαν, η συγκρουσιακή στάση απέναντι στην πολιτική εξουσία, η αλληλεγγύη, η αίσθηση ενότητας μέσα στον αγώνα, όλα αυτά καταδεικνύουν ότι είχαμε να κάνουμε με ένα αυθεντικό εξεγερσιακό κοινωνικό κίνημα. Μπορεί να μη έβαλε συγκεκριμένες επιμέρους διεκδικήσεις, όπως συμβαίνει με τα «κλασικά» διεκδικητικά κινήματα, όμως έθεσε ένα γενικό τόνο αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής και μια απαίτηση ριζικής αλλαγής, που σε τέτοια κλίμακα και βάθος είχαμε να δούμε πολλά χρόνια στην Ελλάδα.

Η Αριστερά δοκιμάστηκε το Δεκέμβρη. Ένα κομμάτι της αντέδρασε φοβικά. Το ΚΚΕ εκτίμησε ότι το κίνημα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως αντίπαλος και προσπάθησε να «οχυρώσει» το δυναμικό του. Σιγόνταρε σε συντηρητικά αντανακλαστικά και αντικειμενικά λειτούργησε ως στήριγμα της κυρίαρχης πολιτικής. Ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να κρατήσει μια στάση υπέρ του κινήματος, παρά το στιγματισμό που δέχτηκε γι’ αυτή την επιλογή. Ωστόσο και εδώ η αμηχανία ήταν έκδηλη απέναντι σε μια εξέγερση που αμφισβητούσε συνολικά την κυρίαρχη πολιτική. Την ίδια ώρα σε μεγάλο κομμάτι των διανοητών με προέλευση από την ανανεωτική αριστερά», όπως και στα στελέχη της μετέπειτα «Δημοκρατικής Αριστεράς, η «καταδίκη της βίας» έγινε ο βολικός ευφημισμός για το αίτημα μιας σύγχρονης καθεστωτικής Αριστεράς. Η Αντικαπιταλιστική Αριστερά προσπάθησε να είναι κομμάτι του κινήματος και να πολιτικοποιήσει πλευρές του. Ωστόσο και εδώ η ταλάντευση ανάμεσα στον ιδεότυπο ενός «κλασικού» εργατικού κινήματος και μιας αντίληψης της πολιτικής ως καταγραφής, δεν της επέτρεψαν να κάνει πιο συγκεκριμένη την πολιτική δυναμική του Δεκέμβρη. Άλλα κομμάτια της αντικαπιταλιστικής αριστεράς έκαναν το λάθος να θεωρήσουν ότι οι εξεγερτικές πρακτικές του Δεκέμβρη αποτελούν καθαυτές την επαναστατική στρατηγική, οδηγούμενες σε μια άκριτη υιοθέτηση πρακτικών και συμβολισμών του αντιεξουσιαστικού χώρου. Ο αυτόνομος – αντιεξουσιαστικός χώρος έζησε τη «μεγάλη άνοιξή» του το Δεκέμβρη. Όμως, η αδυναμία πολιτικοποίησης, ο κατακερματισμός, ο φετιχισμός της βίας και δη σε μια ακραία μηδενιστική εκδοχή της, όρισαν τα πραγματικά όριά του

Η συζήτηση για το Δεκέμβρη πρέπει να συνεχιστεί σε βάθος. Η τρομαχτική συστημική βία του Μνημονίου και της κατοχής από ΕΕ – ΔΝΤ – ΕΚΤ αλλά και οι αντιφάσεις στο ξεδίπλωμα των κοινωνικών αντιστάσεων, η συνειδητοποίηση του βάθους μιας σοβούσας ηγεμονικής κρίσης αλλά και η αδυναμία να σχηματοποιηθεί μια αριστερή πολιτική εναλλακτική λύση, η αίσθηση ότι συσσωρεύονται εκρηκτικά υλικά αλλά ότι αυτά δεν έρχονται ούτε αυτόματα στο προσκήνιο, κάνουν επιτακτική αυτή τη συζήτηση. Η αυθεντική Αριστερά του Δεκέμβρη παραμένει ένα ζητούμενο μπροστά στις μάχες που έχουμε να δώσουμε. Είτε το θέλουμε, είτε όχι…


Πηγή http://www.tvxs.gr

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΕ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ Π.Α.Σ.Π.

ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ-ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΑΓΩΝΩΝ

Η νέα κυβέρνηση αγκαλιάστηκε από τον λαό μας , με εντυπωσιακό ποσοστό, για να αλλάξει την υπάρχουσα και διαμορφωμένη από δεκαετία τουλάχιστον κατάσταση στην χώρα μας πάνω σε ένα πλαίσιο δημοκρατικό και προοδευτικό. Κεντρική επιλογή της πολιτικής της  ήταν η είσοδος της χώρας στην επιτήρηση της τρόικας , επιλογή η οποία παρουσιάστηκε ως μονόδρομος. Ο μονόδρομος αυτός βέβαια αποδείχτηκε και συνεχίζει να είναι απλά η καλύτερη λύση για το διεθνές τραπεζικό σύστημα και όχι για τον λαό μας και το κράτος μας.  Στο ερώτημα αν όντως υπήρχε εναλλακτική λύση εκτός μνημονίου , η ΠΑΣΠ, η αυτόνομη παράταξη της δημοκρατικής αριστεράς εδώ και ένα χρόνο συνεχίζει να δίνει την ίδια απάντηση η οποία την έφερε άλλωστε και πρώτη στις περασμένες φοιτητικές εκλογές στην πόλη μας : ΝΑΙ , ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ. Τεκμηριωμένα και όχι βολονταρίστικα και ψευτοεπαναστατικά την επαναλαμβάνουμε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για αυτήν:

1.        

Η ελληνική κυβέρνηση όταν αντιλήφθηκε το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, όφειλε να πιέσει την Ε.Ε ουσιαστικά και μαζί με τον ελληνικό λαό για διαφορετική αντιμετώπιση του προβλήματος όπως είναι η δυνατότητα  να αγοράζει η ΕΚΤ κρατικά ομόλογα απευθείας από τις χώρες της Ευρωζώνης. Το φαιδρό της ιστορίας είναι ότι το εν λόγω μέτρο πάρθηκε από την Ε.Ε λίγες μόνο μέρες με την είσοδο της χώρας στο μηχανισμό της τρόικας. Αν η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ  είχε αποφασίσει να πιέσει για αυτό το μέτρο  και να μην το θεωρήσει αδύνατο και αδιανόητο , αποδεχόμενοι  έτσι πλήρως τις λογικές των γερμανών συναδέλφων της, θα είχαμε αποφύγει τον τυφώνα αντιλαϊκών μέτρων . Βέβαια είναι δεδομένο ότι οι λαοί της Ευρώπης ενωμένοι και αλληλέγγυοι πρέπει να αλλάξουν την Ε.Ε από μια αντιλαϊκή καπιταλιστική συμμαχία που εξυπηρετεί το διεθνές τραπεζικό σύστημα και την κυρίαρχη προς το παρόν γερμανική πολιτική σε μια Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας και των ανθρωπινών δικαιωμάτων.

2.        

Παράλληλα , κρατικοποίηση σε πρώτο στάδιο , τουλάχιστον , των κύριων ελληνικών τραπεζικών οργανισμών που θα οδηγήσει σε ένα ουσιαστικό στήριγμα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας , απελευθερωμένο από κερδοσκοπικές κ.λ.π πολιτικές. Παράλληλα αυτό το μέτρο θα οδηγήσει σε διαφορετική διαχείριση  εθνικού χρέους 47 δισεκατομμυρίων ευρώ που έχει το ελληνικό δημόσιο σε ελληνικές τράπεζες.

3.       Καθώς όλα τα δάνεια από το 2000 και ένθεν είναι παράνομα, διότι πάρθηκαν παρανόμως με τη βοήθεια της Goldman Sachs, η ελληνική κυβέρνηση δικαιούται και  πρέπει  να παύσει να πληρώνει τα δάνεια που πάρθηκαν γιατί έπεσε θύμα εκμετάλλευσης  από αδίστακτους τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ. 

4.       Συνολική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με τους υπόλοιπους ξένους τραπεζικούς οργανισμούς ( επιτόκια , συνολικό ποσό κ.λ.π)

5.       Ο δρόμος που πρέπει να χαραχθεί είναι αυτός της ανάπτυξης , των δημοσίων επενδύσεων, της φορολόγησης του κεφαλαίου και των εχόντων , της διαφάνειας και της παύσης του σπάταλου κράτους σε ένα κράτος κοινωνικής δικαιοσύνης.  Παράλληλα ο ρεαλισμός μας επιβάλλει να αποδεχτούμε ότι δομικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι δεν παράγει ώστε να έχει εξαγωγές . Η περίφημη «πράσινη ανάπτυξη»  αποτελεί διέξοδο από την κρίση αυτή  καθώς στον συγκεκριμένο τομέα οι δυνατότητες μας είναι ουσιαστικές. Θα αποτελέσει όμως αυτοκτονία η διαχείριση και η εκμετάλλευση των πόρων αυτών αντί να βρίσκεται στο δημόσιο να περάσει σε ξένες εταιρίες που στην ουσία θα μας πουλάνε τον αέρα και την θάλασσα της χώρας μας και θα θησαυρίζουν από αυτούς. Φανταστείτε μια Ελλάδα ανεξάρτητη από τις εισαγωγές ξένου πετρελαίου. Δυστυχώς , όμως και πάλι φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να προχωρήσει στην εκμετάλλευση των πλουσιότατων ελληνικών κοιτασμάτων.

ΠΑΙΔΕΙΑ                                                                                                                               Ως υπεύθυνοι δημοκράτες και αριστεροί φοιτητές - συνδικαλιστές θα αντιπαραθέσουμε παρακάτω τις δικές μας θέσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση  με αυτές της κυβέρνησης, οι οποίες δεν έχουν ακόμη κατατεθεί αλλά σιγοψιθυρίζονται σε κείμενα όπως αυτά του πλαισίου διαλόγου που μας παρουσιάστηκε . Μια αντιπαράθεση που σίγουρα σκοπό έχει να διατρανώσει το όραμά μας για μια παιδεία που κινείται στις σοσιαλιστικές αρχές μας και όχι στα άγνωστα και  δύσβατα μονοπάτια προς εμάς του νεοφιλελευθερισμού…                                                  Αναφέρεται λοιπόν ότι οι προτάσεις του κειμένου αποτελούν προϊόν εάν όχι καθεαυτό αντίγραφο των εν γένει ευρωπαϊκών λογικών και μέτρων.  Αναρωτιόμαστε ,  αν παρ ελπίδα η κυβέρνηση έχει αντιληφθεί ότι εδώ είναι Ελλάδα και ότι το κάθε μέτρο προφανώς και η κάθε πολιτική πρέπει πάνω από όλα να πηγάζει από τον λαό και να εκφράζει τις λογικές του και παράλληλα να συμβαδίζει με τις ιδιαιτερότητες του. Πέρα βέβαια από το γεγονός ότι τα μέτρα πρέπει να αποτελούν προϊόν ουσιαστικού και αληθινού διαλόγου και όχι προϊόν προειλημμένων αποφάσεων που απλά θα σερβίρονται  με λίγη γαρνιτούρα δήθεν διαλόγου…

Συνεχίζοντας ,  η πρώτη αναφορά που γίνεται στο περιώνυμο κείμενο είναι η σχετική με τον νέο τρόπο πλέον διοίκησης του πανεπιστημίου . Προτείνεται λοιπόν , η διοίκηση του να περάσει στην συνέλευση της συγκλήτου από την μια και από την άλλη σε ένα «συμβούλιο» , το οποίο θα αποτελείται  από μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και από εξωτερικά μέλη που θα έχουν διαπρέψει στον χώρο της Παιδείας ,των τεχνών κλπ. Αυτό το συμβούλιο θα έχει την ουσιαστική ευθύνη διαχείρισης του Πανεπιστημίου και όλων των σημαντικών θεμάτων που το αφορούν όπως ο προϋπολογισμός, ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας κλπ.  Με την πρώτη ανάγνωση κάποιος θα πει ότι αυτό καλό είναι , δηλαδή επιτυχημένοι άνθρωποι να εκφράζουν και αυτή την άποψη τους για την παιδεία. Από την πλευρά μας  αναρωτιόμαστε κατ αρχάς για ποιο λόγο να υπάρχουν δύο όργανα με την συμμετοχή των ακαδημαϊκών ; Ένα δεν κάνει; Από αυτό συμπεραίνουμε ότι το βάρος της διοίκησης πλέον περνάει οριστικά σε εξωπανεπιστημιακές προσωπικότητες που απλά θα επιβάλλουν την εκάστοτε αντιλαϊκή πολιτική  και η ακαδημαϊκή κοινότητα απλά θα κάνει τον επιστάτη. Εν συνεχεία , ως σοσιαλιστές έχουμε μια βασική αρχή: εκεί που πηγάζει η άμεση δημοκρατία δεν πηγάζουν αντιλαϊκά μέτρα. Με αυτό εννοούμε ότι το πρόβλημα της διοίκησης του πανεπιστημίου είναι κατά βάση και παράλληλα με τις αντιλαϊκές πολιτικές , το καθηγητικό κατεστημένο που λυμαίνεται τους φοιτητές και τους διαχειρίζεται ως υπηρέτες. Η λύση ήταν , είναι και θα είναι μια: 100 % εκπροσώπηση φοιτητών στα όργανα συνδιοικησής. Το πραγματικά αυτοδιοικούμενο πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο που φοιτητές και καθηγητές αποφασίζουν με άμεσους δημοκρατικούς τρόπους και όχι οι εισαγόμενοι πεφωτισμένοι…                                                                                                  Σχετικά με την οικονομική λειτουργία του πανεπιστημίου , τα έσοδα του θα αποτελούν συνισταμένη δύο παραγόντων, της κρατικής και της ιδιωτικής επιχορήγησης.  Η μεν πρώτη θα εξαρτάται από την πρόοδο των πανεπιστημίων πάνω στην βάση των κυβερνητικών πολιτικών και θα έχει χαρακτήρα επιβράβευσης. Για παράδειγμα τα «καλά» πανεπιστήμια θα περνούν και «καλά» λεφτά οπότε θα γίνονται «καλύτερα» και πιο υπάκουα  και τα «κακά» πανεπιστήμια δεν θα παίρνουν «καλά» λεφτά με αποτέλεσμα να γίνονται χειρότερα(!). Από την άλλη πλευρά καθώς εν τέλει «λεφτά δεν υπάρχουν»  , «συμμαζεύονται» οι κρατικές επιχορηγήσεις και την θέση τους παίρνουν οι ιδιωτικές οι οποίες προφανώς και καμία σχέση δεν θα έχουν με το γενικό καλό , την αναβάθμιση της παιδείας και την προαγωγή της ανεξάρτητης και αντικειμενικής έρευνας. Αντιλαμβανόμαστε , έτσι, ότι καμιά σχέση με τα παραπάνω δεν θα χει και το πανεπιστήμιο που θα λειτουργεί με ιδιωτικά κεφάλαια. Συνεπώς η συγκεκριμένη πρόταση για την οικονομική λειτουργία των πανεπιστημίων αποτελεί ξεκάθαρο βήμα προς την ιδιωτικοποίηση της παιδείας.  Εμείς ως ΠΑΣΠ πιστεύουμε ότι λεφτά υπάρχουν και ότι πρέπει το ελληνικό πανεπιστήμιο( και η έρευνα)  να λειτουργεί με κρατικά και μόνο κεφάλαια τα οποία στο σύνολο τους θα αποτελούν το 7(5+2)% του ΑΕΠ. Βέβαια μπορεί ένα πανεπιστήμιο να δράσει και με κοινοτικά κονδύλια όπως τα ΕΠΕΑΕΚ αλλά η κατά βάση χρηματοδότηση του πρέπει να κατατίθεται από το κράτος.                                                                                                                                                                                                                                 Τελευταίο μέτρο  όσο αφορά την λειτουργία του πανεπιστημίου , ιδρύεται η Ανεξάρτητη Αρχή Αξιολόγησης , Πιστοποίησης και Χρηματοδότησης της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Από το όνομα και μόνο δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται να αναλύσουμε περαιτέρω τις αρμοδιότητες τις. Θα πούμε όμως , ότι όπως και πριν αναφέραμε ότι η άμεση δημοκρατία είναι η λύση πολλών προβλημάτων ,  αυτό θα προτείνουμε και εδώ. Αξιολόγηση από την πανεπιστημιακή κοινότητα , για την πανεπιστημιακή κοινότητα με 100% εκπροσώπηση φοιτητών και στα εν λόγω όργανα. Δεν είναι απαραίτητα αρνητική η ύπαρξη επιτροπών από  πρώην ακαδημαϊκούς και άλλους ανθρώπους του πνεύματος , αρκεί αυτές να έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα και μόνο.  Παράλληλα θα μπορούσε να συζητηθεί και ο τρόπος συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών στην προσπάθεια αξιολόγησης και αναβάθμισης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ή από την άλλη να ακούγεται και ο λόγος των γονέων π.χ ως προς τις παρεχόμενες στα παιδιά τους υπηρεσίες.                                               Κλείνοντας , το κείμενο αυτό μας εισάγει και στην τελευταία πράξη του επερχόμενου δράματος. Προτείνει λοιπόν το κείμενο , η εισαγωγή των φοιτητών πλέον να γίνεται μέσω των σχολών και ότι των τμημάτων. Έτσι το πρώτο έτος θα είναι έτος σχολής και με βάση την πρόοδο των φοιτητών στα μαθήματα και την προτίμηση τους , θα περνάνε σε ένα από τα τμήματα της σχολής , το οποίο μάλιστα θα προσφέρει και ευέλικτα προγράμματα όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Εν συνεχεία , προνοείται ότι η αξιολόγηση του φοιτητή θα γίνεται μέσω του ευρωπαϊκού συστήματος πιστωτικών μονάδων που μαζί με την εφαρμογή του εθνικού πλαισίου προσόντων οδηγούν σε απαξίωση των πτυχίων μας , σε 2 ή και περισσότερους κύκλους σπουδών , σε απονομή προσόντων και όχι δικαιωμάτων που μαζί με την προώθηση του ατομικού φακέλου προσόντων θα καταργήσουν και κάθε έννοια συλλογικής διαπραγμάτευσης  και συνεπώς κάθε προοπτική επαγγελματικών και κοινωνικών δικαιωμάτων στον χώρο εργασίας. Η προοπτική των εν λόγω μέτρων στο Πανεπιστήμιο όχι μόνο δεν έχει καμιά σχέση με τις λύσεις των υπαρχόντων προβλημάτων αλλά εισάγει και νέα.  Αυτό γιατί τα προβλήματα των σημερινών πανεπιστημίων σε επίπεδο γνώσης έχουν να κάνουν με την ελλειπή παροχή πρακτικής εμπειρίας ,  με την ασυμβατότητα του προγράμματος σπουδών με τις σύγχρονες ανάγκες, με τον ελλειπή ηλεκτρονικό και εργαστηριακό εξοπλισμό κλπ. Το μόνο που εισάγουν τα παραπάνω μέτρα είναι η ιδιωτικοποίηση της παιδείας μέσω της περαιτέρω απαξίωσης των Πανεπιστημίων γιατί πλέον δεν θα μετράει το πτυχίο μας αλλά οι πιστωτικές μονάδες που αναγνωρίζουν προσόντα και όχι δικαιώματα. Έτσι είτε φοιτάς σε πανεπιστήμιο , είτε σε ΤΕΙ , είτε σε κολλέγιο θα ναι ένα και το αυτό , αφού η αξιολόγηση δεν πρόκειται να γίνεται με ακαδημαϊκά κριτήρια που θα απηχούν και τις ανάγκες αλλά και τον αναπτυξιακό σχεδιασμό της ελληνικής κοινωνίας . Εν τέλει για το ζήτημα της εισαγωγής μέσω σχολής και όχι μέσω τμημάτων θεωρούμε ότι θα επέλθει μια πλήρης «μπαχαλοποίηση» στο ζήτημα απονομής γνώσεων και ειδικοτήτων καθώς μέσα από την αναφορά σε ευέλικτα προγράμματα θα προωθηθεί πχ η απονομή πτυχίου γενικά μηχανικού που θα ναι λίγο η/υ , λίγο μηχανολόγος κλπ. Αυτό αντιλαμβανόμαστε ότι δεν λύνει κανένα πρόβλημα δεν έχει καμιά λογική και εν τέλει προωθεί περισσότερο την αποδόμηση της Παιδείας και των επαγγελματικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτήν.  Εμείς θεωρούμε ότι το υπάρχον σύστημα απλά χρήζει εκσυγχρονισμού στο ζήτημα της πρακτικής εμπειρίας , των προγραμμάτων σπουδών και της εν γένει οργάνωσης του και όχι περαιτέρω αποδόμηση και απαξίωση                            ΠΙΣΤΩΤΙΚΈΣ ΜΟΝΑΔΕΣ :Αντιγράφουμε από το νόμο:  «Τα προγράμματα προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης οργανώνονται με βάση το σύστημα μεταφοράς και συσσώρευσης πιστωτικών μονάδων…».                                                                                                                                                                                                                          Το σύστημα μεταφοράς και συσσώρευσης πιστωτικών μονάδων είναι ένα σύστημα περιγραφής των προγραμμάτων σπουδών των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης με την απόδοση πιστωτικών μονάδων στα στοιχεία που τα συνθέτουν. Οι πιστωτικές μονάδες εκφράζουν τον φόρτο εργασίας που απαιτείται για την ολοκλήρωση των στόχων ενός ακαδημαϊκού προγράμματος από κάθε φοιτητή ή σπουδαστή….» Καταρχήν ας δούμε την έννοια των πιστωτικών μονάδων (credits). Ένας φοιτητής ανάλογα με το τμήμα που σπουδάζει παίρνει πια, πιστωτικές μονάδες για κάθε μάθημα που περνάει. Παράδειγμα μπορεί να πάρει 5 credits για το Χ, 10 credits για το Ψ μάθημα κλπ. Επίσης, για να πάρει κάποιος πτυχίο, καθορίζεται ότι, ανεξάρτητα από το ποια μαθήματα παίρνει, πρέπει να μαζέψει συνολικά κάποιες πιστωτικές μονάδες πχ 240 για τετραετείς σπουδές, 300 για πενταετή κύκλο σπουδών. Στο εξωτερικό οι τριετείς κύκλοι σπουδών ισοδυναμούν με 180 μονάδες - credits. Με αυτό το σύστημα η έννοια του ενιαίου πτυχίου για όλους τους αποφοίτους μιας σχολής καταργείται και οδηγούμαστε στην έννοια του ατομικού πτυχίου = άθροισμα πιστωτικών μονάδων (credits).Πολύ δε περισσότερο όταν λειτουργήσουν τα λεγόμενα «διατμηματικά» προγράμματα σπουδών. Με αυτά, οι φοιτητές θα έχουν τη «δυνατότητα» να παίρνουν μαθήματα από 2-3 διαφορετικά τμήματα (ο καθένας ό,τι θέλει), με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον η έννοια του κοινού πτυχίου που συνδέει τώρα όλους τους αποφοίτους μιας σχολής ακόμα και αν φοιτούν σε άλλες πόλεις και πανεπιστήμια. Πχ αρχιτέκτονας, πολιτικός μηχανικός κλπ. Αυτή η «προσωποποίηση» των πτυχίων εύκολα θα οδηγήσει στην πλήρη κατάργηση των γενικών συλλογικών συμβάσεων για ομοειδείς ομάδες εργαζομένων πχ χημικοί στη βιομηχανία, μηχανικοί στις κατασκευές κλπ.                                                        Άλλωστε ο νόμος το δηλώνει κατηγορηματικά: Οι απόφοιτοι των παν/μίων δε θα παίρνουν πλέον μόνο το «κλασσικό» πτυχίο τους, αλλά και το λεγόμενο «παράρτημα διπλώματος». Σε αυτό θα αναγράφονται τα μαθήματα που έχει περάσει ο κάθε φοιτητής μαζί με τις πιστωτικές μονάδες που πλέον θα αντιστοιχούν στο κάθε μάθημα. Αυτό θα είναι άλλωστε και το πρώτο βήμα για τη δημιουργία ατομικών φακέλων «προσόντων», που θα διαχωρίζουν τους αποφοίτους μεταξύ τους. Άλλωστε τα μαθήματα που έχουν οδηγήσει στην απαραίτητη συλλογή μονάδων για κάθε υποψήφιο εργαζόμενο θα δεν είναι τα ίδια.                                                                                                                                                                                                Μία άμεση συνέπεια αυτής της εφαρμογής θα είναι άλλωστε και η πλήρης υποβάθμιση των πτυχίων. Αφού κάποιος με 180 πιστωτικές μονάδες από ένα κολέγιο του εξωτερικού θα μπορεί συμπληρώνοντας τις 60 μονάδες από ένα ΙΕΚ να «εξισωθεί» με έναν απόφοιτο τεταρτοετούς φοίτησης.                                                                                                          Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι ο «καλός» εργαζόμενος ή φοιτητής δεν θα «χαθεί». Ίσως. Απλά όμως η αμοιβή του θα στηρίζεται μόνο στην προσωπική του δυνατότητα να διαπραγματευθεί, αφού η επίκληση μιας συλλογικής σύμβασης δεν θα έχει νόημα. Άλλωστε, με την ίδρυση ινστιτούτων ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (άραγε με δίδακτρα η χωρίς;) θα πρέπει συνεχώς να προσθέτει πιστωτικές μονάδες στο πτυχίο του ώστε να μην βγει εκτός αγοράς.                                             Το σημαντικότερο όμως από όλες αυτές τις «μεταρρυθμίσεις» - που βέβαια δεν είναι ελληνικής έμπνευσης αλλά αποτελούν κατευθύνσεις της ευρωπαϊκής ένωσης – είναι ότι η πολιτεία απαλλάσσεται από κάθε υποχρέωση και δέσμευση. Αντίθετα ο υποψήφιος εργαζόμενος αναλώνεται σε ένα συνεχές, μοναχικό κυνήγι συλλογής πιστωτικών μονάδων έχοντας αποδεχτεί ότι αυτός και μόνο ευθύνεται για την ανεργία του.                                                                   Τελειώνοντας λοιπόν επιστρέφουμε στο αρχικό μας ερώτημα : Είναι άραγε αυτή η πολιτική της κ.Υπουργού το απόσταγμα του Σοσιαλισμού στην πράξη;  Η απάντηση μας μια : Εμείς πεισματικά απέναντι στα δόγματα της εποχής αντιμετωπίζουμε την Παιδεία ως αγαθό και δικαίωμα και όχι ως εμπόρευμα όπως η κυβέρνηση που όσο και να προσπαθεί δεν πείθει ότι στο δίλημμα σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα διάλεξε το πρώτο.                                        ΛΕΜΕ ΟΧΙ : Στην κατάργηση της φοιτητικής εκπροσώπησης-Αγωνιζόμαστε για 100% συμμετοχή των φοιτητών Ο  Ν1268/82 αποτελεί αφετηρία για να πάμε ένα βήμα μπροστά και όχι  δέκα βήματα πίσω                                    

ΛΕΜΕ ΟΧΙ: Στην αξιολόγηση με κριτήρια επιχειρηματικά-Αγωνιζόμαστε για αξιολόγηση από τους φοιτητές. Είμαστε υπέρ της σύγκρισης με τα υπόλοιπα ευρωπαικά Πανεπιστήμια,στην κατεύθυνση όμως της ποιοτικότερης λειτουργίας των ιδρυμάτων μας, όχι στην εμπορευματοποίησή τους                                                                                   

ΛΕΜΕ ΟΧΙ: Στην όποια ύπαρξη ιδιωτικών ιδρυμάτων-Αγωνιζόμαστε για Δημόσια και Δωρεάν Προ/μεταπτυχιακή Παιδεία                                                                                                                                                                                                             

ΛΕΜΕ ΟΧΙ: Στην υπο-χρηματοδότηση των παν/μίων - Αγωνιζόμαστε για 7%(5+2) του ΑΕΠ για Παιδεία- Έρευνα.

ΛΕΜΕ ΟΧΙ :Σε νόμους  και αλλαγές που γίνονται για εμάς χωρίς εμάς-Αγωνιζόμαστε να ακουστεί η φωνή μας

ΛΕΜΕ ΟΧΙ: Στην απαξίωση των πτυχίων μας και την αντικατάσταση τους από ατομικούς φακέλους προσόντων Αγωνιζόμαστε για :Πτυχία  ενιαία  με αντίκρισμα και δικαιώματα στην αγορά εργασίας που να εξυπηρετούν την κοινωνία και όχι το κεφάλαιο και τις ανάγκες του για φτηνό και εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα.

Παράλληλα θεωρούμε ότι το φοιτητικό κίνημα θα επωφεληθεί και θα ισχυροποιήσει την φωνή του στην κοινωνία μέσω της ανασύστασης της ΕΦΕΕ.

Η ανακοίνωση για τα γεγονότα της Κυριακής

Πάτρα  6/12/2009

Δυστυχώς, για άλλη μια φορά γίναμε όλοι μάρτυρες της τραγικής διαπίστωσης ότι η ΕΛ.ΑΣ και οι δυνάμεις καταστολής παραμένουν ένα αναποτελεσματικό και βαθειά αντιδημοκρατικό μόρφωμα που μόνο την προστασία του πολίτη δεν διασφαλίζουν. Ένα χρόνο μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, φοιτητικοί σύλλογοι διαδήλωναν στην Πάτρα ενάντια στην κρατική βία και την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν δέχθηκαν αναίτια επίθεση από δυνάμεις των ΜΑΤ με δακρυγόνα και ξυλοκόπημα μελών συλλόγων την ώρα που άφηναν ανενόχλητους τους 10-15 γνωστούς άγνωστους να κάνουν αυτό που καλά γνωρίζουν, έξω από κάθε δημοκρατικά νομιμοποιημένη διαδικασία. Μάλιστα, από τύχη δε θρηνήσαμε νεκρούς μιας και δακρυγόνα κτύπησαν συνάδελφο μας στο λαιμό, ευτυχώς χωρίς να αποβεί μοιραίο το κτύπημα για τη ζωή του.  Την ώρα που η Πολιτική ηγεσία του Υπουργεία Προστασίας του Πολίτη διακηρύττει την αξία της ανθρώπινης ζωής και καλεί την κοινωνία να διαδηλώσει ειρηνικά για να μην ξαναβιώσουμε ποτέ ξανά γεγονότα σαν και αυτά του περασμένο Δεκέμβρη, η ΕΛ.ΑΣ στην Πάτρα για άλλη μια φορά μας έδειξε με το χειρότερο τρόπο ότι η Δημοκρατία στον  Τόπο μας έχει πολύ δρόμο μπροστά της.  Γίναμε μάρτυρες μαζικών (πάνω από 50) αναίτιων προληπτικών προσαγωγών έξω από καφετέριες, εστιατόρια κλπ, ταλαιπωρίας συναδέλφων για μια «απλή διακρίβωση στοιχείων» όπως μας είπε ο Διοικητής της Ασφάλειας κ. Νταβλούρος, μπροστά στον οποίον ασφαλίτες συλλαμβάνανε αναίτια και ξυλοκοπούσαν ένα συνάδελφο μας που καμία σχέση δεν είχε με τα επεισόδια που με την ανοχή της Αστυνομίας εξελίχθηκαν μόλις πριν. Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη έχει βαθιές ρίζες στους κοινωνικούς αγώνες. Για αυτό τα μέλη της ΠΑΣΠ δε φοράνε κουκούλες κ. Νταβλούρο. Για αυτό μάλλον και συλλάβατε συντρόφους μας. Όμως δε θα σας κάνουμε τη χάρη κ. Νταβλούρο. Θα συνεχίσουμε να είμαστε μπροστάρηδες στους αγώνες της Νεολαίας για μια καλύτερη ζωή. Πέραν όμως της στάσης της Αστυνομίας σοβαρά ερωτηματικά προκαλεί και η στάση της Πρυτανικής Αρχής και η απουσία της από το χώρο όπου 50 και πλέον φοιτητές είχαν προσαχθεί χωρίς να τους απαγγελθεί οποιαδήποτε κατηγορία. Θεωρούμε σημαντικό να υπάρξει μια απάντηση από πλευράς της Διοίκησης του Πανεπιστημίου Πατρών γιατί δεν εμφανίστηκε στην Ασφάλεια Πατρών έστω και ένας Αντιπρύτανης για να ενημερωθεί για το λόγο των αθρόων προσαγωγών και να παρέχει νομική κάλυψη στους φοιτητές που δεν τους δόθηκε ούτε το δικαίωμα να κάνουν ένα τηλέφωνο στους γονείς τους.                                                                                                                                        Ως προς τα γεγονότα προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα-ερωτήματα: Πρέπει το Υπουργείο να πάρει επίσημα θέση για το εάν και κατά πόσο η τοπική Αστυνομία λειτουργούσε βάση εντολών ή ο σχεδιασμός ήταν δικό της έργο. Εάν ισχύει το πρώτο τότε θα είμαστε για άλλη μια φορά μπροστάρηδες για να δείξουμε ότι ο σοσιαλιστικός χώρος παραμένει αγωνιστικός και ότι το Κίνημα μας φοβέρες δε σήκωνε ούτε σηκώνει και ούτε θα αφήσουμε να μετεξελιχθεί σε αστυνομοκρατούμενο. Εάν ισχύει το δεύτερο, έχουμε να πούμε τα εξής : Κ. Νταβλούρο δε μας ενοχλεί τόσο η ανεπάρκεια σας. Μας ενοχλεί ότι δεν μπορείτε να είστε επικεφαλής μιας υπηρεσίας που είναι ταγμένη στην προστασία του Πολίτη. Γιατί: Με δική σας εντολή έγινε αναίτια επίθεση σε φοιτητές που διαδήλωναν ειρηνικά. Με δική σας παρουσία και ανοχή ξυλοκοπήθηκε συνάδελφος μαςΜε δική σας εντολή προσήχθησαν φοιτητές αναίτια και ταλαιπωρήθηκαν για ώρες ολόκληρες. Κ. Νταβλούρο η τρομοκρατία σας δε μας φοβίζει. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε μπροστά στους κοινωνικούς αγώνες γιατί αυτός είναι ο ρόλος μας. Εσείς μάλλον ξέρουμε τι άποψη έχετε για αυτούς. Σε κάθε περίπτωση:                                             κ. Νταβλούρο κάντε μια χάρη στην κοινωνία της Πάτρας. ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΤΕ!!                                Από κει και πέρα οφείλουμε να καταδικάσουμε τις παρεμφερείς λογικές που εκφράστηκαν και στην πορεία της Πέμπτης από τα ίδια πρόσωπα.. Παράλληλα να αναρωτηθούμε πώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου προσπαθεί να «κόψει» τα νταηλίκια και τους σερίφηδες από την αστυνομία όταν και η ίδια παρουσιάζει τέτοια συμπτώματα...Αντιλαμβάνεται ο κ. Υπουργός ότι από καθαρή τύχη την προηγούμενη Κυριακή δεν θρηνήσαμε και άλλα θύματα; Θα εκδιώξει από το σώμα όπως ανακοίνωσε τους ενόχους; Θα καταργήσει οριστικά και αμετάβλητα τα δακρυγόνα , τα χημικά και εν τέλει την ηλίθια και επικίνδυνη νοοτροπία που εκφράζει μεγάλο κομμάτι της Ελληνικής Αστυνομίας; Θα εφαρμόσει σε αυτήν την περίπτωση άραγε προληπτικά μέτρα;

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΡΟΛΗΨΗ ΓΙΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

Παραθέτοντας παραπάνω τις ανακοινώσεις της παράταξης για τον περσινό και προπέρσινο Δεκέμβρη θέλουμε να κλείσουμε τα στόματα σε κάθε μορφής παπαγαλάκια που προσπαθούν να μας συνδέσουν με τις αντιλαϊκές πολιτικές της νέας κυβέρνησης. Για μας και ο περσινός και ο προπέρσινος Δεκέμβρης απέδειξαν περίτρανα ότι η καταστολή αποτελεί βασική πολιτική επιλογή των τελευταίων και κυβερνήσεων και είναι ξεκάθαρο στα δικά μας μάτια, ότι στις περσινές κινητοποιήσεις δεν θρηνήσαμε θύματα καθαρά από τύχη. Παράλληλα φάνηκε περίτρανα και με τα επεισόδια στον φετινό εορτασμό του Πολυτεχνείου ότι οι λογικές της αστυνομίας δεν έχουν αλλάξει και για προφανείς κατά την άποψη μας λόγους η αγωνιστική νεολαία της Πάτρας έχει τεθεί τα 2 τελευταία χρόνια στο κατασταλτικό στόχαστρο της αστυνομίας.

Οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει έμπρακτα μέσα από αποφάσεις φοιτητικών συνελεύσεων και μέσα από κινητοποιήσεις να τιμήσουν τον νεκρό Αλέξη και να εναντιωθούν απερίφραστα σε οποιαδήποτε λογική αστυνομικής βίας  , κρατικής καταστολής και τρομοκράτησης  της κινηματικής μας δράσης από φασιστικά στοιχεία και τους συνοδοιπόρους τους( Χρυσή Αυγή, ΔΑΠ, Πρωτοπορία , ΟΝΝΕΔ. Παράλληλα για τις τωρινές λογικές του Υπουργείου Δημόσια Τάξης δεν μπορούμε να κατανοήσουμε και συνεπώς καταδικάζουμε απερίφραστα την ενοχοποίηση των Εξαρχείων ως φύτρα εγκληματικών στοιχείων.  Άλλο που δεν θέλανε κάποιοι την στοχοποίηση αυτή.. Εννοούμε ότι ίσως αυτοί που πέρυσι στις πορείες κάναν τους ρουφιάνους της αστυνομίας , να είναι τα ίδια άτομα που ορμώμενοι από τα Εξάρχεια καίνε και σπάνε… Βάζοντας βούτυρο στο ψωμί των σερίφηδων για νταηλίκια σε ανυποψίαστο και αθώο κόσμο.

ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΤΩΡΑ.                                                                                                                                                              Εν τέλει θεωρούμε ότι οι πρωτοβουλίες που έχουν παρθεί από την πολιτεία για την αγωνίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα είναι προς την σωστή κατεύθυνση. Όμως αν δεν παρθούν ευρύτερα μέτρα υπέρ των εργατών και των εργαζόμενων  όπως προαναφέραμε, πάντα η εργοδοσία θα αποθρασύνεται και θα προχωράει σε δολοφονικές επιθέσεις….

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 6^Ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ , ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΗ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ Γ.Σ.Σ.Ε. ΤΗΝ 15 η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΗ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΗΜΕΡΑ.

ΠΑΣΠ ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ      ΔΥΝΑΜΗ ΠΡΩΤΗ-ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Ανακοίνωση για τα συγγράματα 2010.

Η διαδικασία δήλωσης και παραλαβής βιβλίων "Εύδοξος" θα ληξει την Δευτέρα 10/1/2011.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Σ.Φ. ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Μετα απο 2 χρονια απο τη δολοφονια του 16χρονου Γρηγοροπουλου, ολα δειχνουν πως η κρατικη καταστολη καλα κρατει.το μακρυ χερι της εκαστοτε κυβερνησης (ΕΛ.ΑΣ.) εχει ξεχασει το ρολο του μεσα στην κοινωνια...
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ!
ΘΕΜΑΤΑ:
1)Εξελίξεις στην παιδεία
2)Κυβερνητική πολιτική
3)Κρατική καταστολή
4)Αστυνομική βία

 Πέμπτη 2/12/10
ΠΑΜ 4 ΚΑΙ ΩΡΑ 12.00 π.μ.

Ανακοίνωση Μαθηματικός Λογισμός.

Την Παρασκευή 3/12 στην ΠΑΜ 15 ΏΡΑ  11.00-14.00 θα πραγματοποιηθεί έκτακτο μάθημα.

Ανακοίνωση .

Ανακοίνωση Μαθήματος Χρηματοοικονομική Λογιστική 1

Κάθε Τετάρτη θα πραγματοποιούνται φροντιστήρια χρηματοοικονομικής λογιστικής 1 στην αίθουσα ΠΑΜ 6 ΚΑΙ  ώρες  14.00-16.00.

Αναπλήρωση μαθήματος ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟΥΣ Η/Υ

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010 και ώρα 11.00-13.00 θα γίνει αναπλήρωση του μαθήματος 
Εισαγωγή στους Η/Υ  στην αίθουσα ΠΑΜ15 

Αναβολή μαθήματος.

Λόγω του Γ.Σ. φοιτητών την Τρίτη 23/11 το μάθημα Δημόσιας Οικονομικής αναβάλλεται και μεταφέρεται την Πέμτη 25/11 και ώρα 3μμ-6μμ στην αίθουσα ΠΑΜ 6

Απαλλακτικές εργασίες στο μάθημα: Στατιστική Ανάλυση Δεδομένων.

http://www.bma.upatras.gr/images/stories/anak_ma8hmatwn/apalaktikes_sad.pdf

Ανακοίνωση διαλέξεων.

Σας γνωρίζουμε ότι την Πέμπτη 25/11, 17:00-21:00 (Αίθουσα ΠΑΜ 15) θα πραγματοποιηθούν διαλέξεις από τους επισκέπτες καθηγητές Begüm ÖTKEN και Can T. KAYA (Yeditepe University Κωνσταντινούπολης) στο πλαίσιο του προγράμματος LLP Erasmus (Teaching Staff Mobility) με θέμαυα της Οργανωσιακής Συμπεριφοράς και της Λογιστικής.

Ανακοίνωση μαθήματος: Προϋπολογισμοί.

ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΕΤΟΥΣ ΤΟΥ ΜΒΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 18/11/2010 ΘΑ ΑΝΑΠΛΗΡΩΘΕΙ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/11/2010 ΩΡΑ 19:00-21:00

Ανακοίνωση μαθήματος: Διοίκηση συγκρούσεων.

Το μάθημα την Δευτέρα 22/11 δεν θα πραγματοποιηθεί και θα αναπληρωθεί την Τρίτη 23/11 και ώρες 13-16 στην αίθουσα ΠΑΜ 15.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΧΟΛΗΣ 10-11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 9/11 ΜΕ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΣΠ, Η ΣΧΟΛΗ ΘΑ ΤΕΛΕΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΒΑΣΕΙΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ <<ΒΑΣΕΙΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ>> ΤΟΥ κ.ΒΟΥΤΣΙΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 03/10/2010, ΛΟΓΩ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΞΑΓΓΕΙΛΕΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΔΕΠ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ 7 ΕΞΑΜΗΝΟΥ

ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ:
ΟΣΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΕΠΙΛΕΞΕΙ 6 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ 7 ΕΞΑΜΗΝΟ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΙΟΤΙ Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕΤΡΑΕΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ 7 ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ 8 ΕΞΑΜΗΝΟΥ .ΕΤΣΙ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΑΥΤΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΣΕ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΑ ΑΠΟΡΡΙΨΟΥΝ.

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΙΣΧΥΕΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ.

Ανακοίνωση κα. Καραγιάννη

Τα μαθήματα και οι ώρες γραφείου της Δρ. Δέσποινας Καραγιάννη δεν θα πραγματοποιηθούν σήμερα Τρίτη, 26/10/2010, λόγω ασθενείας. Θα γίνει αναπλήρωση την Πέμπτη 4/11 στις 19.00-21.00, ή κατόπιν συνεννοήσεως με τους φοιτητές.

Ανακοίνωση για Χρηματοοικονομική Λογιστική 1

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 -10-2010, ΩΡΑ 16.00 -19.00 ΓΙΑ ΤΟ
ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ 1ΟΥ ΕΤΟΥΣ ΣΤΗΝ «ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ Ι »
ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑΚΟ ΜΑΘΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ κ. Γ. ΘΑΝΑΣΑ.

«Μη ρεαλιστική η σκληρή λιτότητα»

Διανύουμε το τρίτο έτος της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης, και τα αίτια που την προκάλεσαν συνεχίζουν να απασχολούν τους οικονομολόγους όσο και την πολιτική εξουσία. Την ίδια στιγμή η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας παραμένει κρίσιμη και τα οικονομικά δεδομένα στις ανεπτυγμένες χώρες είναι άκρως ανησυχητικά. 
Για παράδειγμα, τόσο ο διεθνής τραπεζικός τομέας όσο και οι μεγάλες βιομηχανίες σημείωσαν τρομερά ποσοστά κέρδους το 2009 όσο και το πρώτο τρίμηνο του 2010, την ίδια στιγμή που οι δείκτες ανεργίας και φτώχειας στις ΗΠΑ και την Ευρώπη χτύπησαν κόκκινο.
Οπως υπογραμμίζει στη συνέντευξη που ακολουθεί ο αμερικανός οικονομολόγος James Galbraith, τα μέτρα λιτότητας, με στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων που προκάλεσε η ίδια η χρηματοοικονομική κρίση, είναι η πλέον εμφανής απόδειξη της επιβολής ενός κοινωνικού εγχειρήματος που έχει στόχο τη συνεχή και σκληρή αναδιανομή του πλούτου από τα κάτω προς τα πάνω. Υποσκάπτονται τα θεμέλια του κοινωνικού κράτους, προκειμένου να μην τεθεί φραγμός στη φρενήρη κερδοσκοπία των τελευταίων τριών δεκαετιών.
Βρεθήκατε πρόσφατα στην Ελλάδα ως καλεσμένος του έλληνα πρωθυπουργού για τη συνάντηση της επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για τα παγκόσμια οικονομικά θέματα στον Πόρο. Στα σχόλιά σας αναφερθήκατε εκτενώς στα αίτια της κρίσης, με κύριο σημείο ανάλυσης την απάτη στη χρηματοοικονομική κοινότητα. Θα ήθελα μερικά σχόλια περί αυτού.
Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι στη ρίζα της σημερινής χρηματοοικονομικής κρίσης βρίσκεται μια από τις μεγαλύτερες περιπτώσεις εξαπάτησης στην οικονομική ιστορία. Οι υποθήκες που ξεκίνησαν στον ιδιωτικό τομέα στις ΗΠΑ και στη συνέχεια μεταμορφώθηκαν σε ασφαλιστικά (securities) και πουλήθηκαν μέσω των χρηματαγορών σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο αποτελούσαν στην ουσία πλαστογραφία. Ήταν έγγραφα που έμοιαζαν με υποθήκες, αλλά ήταν γνωστό στους ανθρώπους που τα δημιούργησαν ότι ήταν βέβαιο πως θα καταρρεύσουν. Διατέθηκαν στην αγορά σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν να επιβεβαιώσουν καν το εισόδημά τους, ενώ η αξία των κατοικιών ήταν υπερβολικά υπερεκτιμημένη από διεφθαρμένους αξιολογητές.
Αυτές οι υποθήκες αποτελούσαν ξέπλυμα μαύρου χρήματος από τις εταιρείες αξιολόγησης. Αναβαθμίστηκαν από χαρτιά αξίας ΒΒΒ σε ΑΑΑ και στη συνέχεια προωθήθηκαν από τις επενδυτικές και εμπορικές τράπεζες. Πουλήθηκαν, δηλαδή, στη νόμιμη αγορά. Σε μαζική κλίμακα. Συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης. Που σημαίνει ότι σε μεγάλο βαθμό τα θύματα αυτής της απάτης ήταν οι ευρωπαίοι επενδυτές, οι ευρωπαίοι συνταξιούχοι, τα ευρωπαϊκά κεφάλαια και οι ευρωπαϊκές τράπεζες.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι αυτό το γεγονός συνδέεται με αυτή την κρίση, τη χρηματοπιστωτική κρίση στις ΗΠΑ, και την κρίση δημόσιου κρατικού χρέους στην Ευρώπη. Η αξία αυτών των χαρτιών, όπως με όλα τα πλαστά χαρτιά, κατέρρευσε ολότελα. Κανένας σοβαρός επενδυτής δεν θα τα πλησίαζε. Ως αποτέλεσμα, διατραπεζικές αγορές δανεισμού κατέρρευσαν και, ύστερα από μερικές πολιτικές κινήσεις με στόχο την καθυστέρηση του αναπόφευκτου, κατέρρευσαν και οι χρηματοπιστωτικές αγορές, το δίμηνο Σεπτέμβρη-Οκτώβρη 2008.
Σε ποιον βαθμό οφείλονται τα τρέχοντα ελλείμματα και το αυξανόμενο κρατικό χρέος στη χρηματοοικονομική κρίση;
Σε πολύ μεγάλο βαθμό, τα τρέχοντα ελλείμματα δημιουργήθηκαν από τη χρηματοοικονομική κρίση. Η πτώση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων (κυρίως στην κατοικία) και η απόσυρση του τραπεζικού δανεισμού προς τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά επέφεραν απότομη μείωση στην οικονομική δραστηριότητα και συνεπώς μεγάλη πτώση στα έσοδα από φορολογία και αύξηση στα επιδόματα ανεργίας. Σύμφωνα με μια νέα ανάλυση στελεχών του ΔΝΤ, το ήμισυ της αύξησης των ελλειμμάτων προϋπολογισμού στις μεγάλες οικονομίες ανά τον κόσμο οφείλεται στην κατάρρευση των φορολογικών εσόδων και στη χαμηλή, συχνά αρνητική, ανάπτυξη σε σχέση με την αποπληρωμή επιτοκίων στο υπάρχον χρέος. Λιγότερο από το 10% οφείλεται στην αύξηση δημόσιων δαπανών, όπως στα πακέτα οικονομικής ενίσχυσης. Αυτό το στοιχείο αποκαλύπτει ότι ο ισχυρισμός πως τα ελλείμματα δημιουργήθηκαν από υπερβολικές κρατικές δαπάνες είναι ψευδής, τόσο για την περίπτωση των ΗΠΑ όσο και για την Ευρώπη.
Συνεπώς, θα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η υψηλή ανεργία οδηγεί σε υψηλά ελλείμματα.
Σαφέστατα. Ο μοναδικός τρόπος για να μειωθεί το έλλειμμα που προκύπτει από την ανεργία είναι μέσω της μείωσης της ανεργίας. Και αυτό μπορεί να γίνει με σημαντική συμμετοχή της ιδιωτικής χρηματοδότησης, δηλαδή μέσω τραπεζικής πίστωσης, εφόσον το δημόσιο έλλειμμα πρέπει να μειωθεί. Και αυτό συνεπάγεται με τη σειρά του ότι πρέπει να θεραπεύσουμε τη χρηματοπιστωτική κρίση. Πώς; Με την αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος, όπου απολυμαίνουμε τους τραπεζικούς ισολογισμούς από τα τοξικά προϊόντα που έχουν συσσωρευθεί και με ριζικές αλλαγές στις τακτικές που προκάλεσαν τη χρηματοπιστωτική κρίση.
Σας εκπλήσσει το γεγονός ότι η κρίση δεν έφερε εναλλακτικές οικονομικές πολιτικές;
Θεσμικά, ο νεοφιλελευθερισμός έχει εδραιωθεί εδώ και τρεις δεκαετίες τόσο στον πολιτικό όσο και στον κόσμο της διανόησης. Η κοινότητα των ριζοσπαστικών κεϊνσιανιστών, για παράδειγμα, αποτελείται από μια χούφτα ανθρώπους. Από την άλλη μεριά, όμως, ο νεοφιλελευθερισμός έχει αποδειχθεί καταστροφικός και η κρίση θα συνεχιστεί όσο δεν λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα για την ενίσχυση της οικονομίας.
Είστε ένας από τους οικονομολόγους που ασκούν δριμύτατη κριτική στα μέτρα λιτότητας και στην εμμονή με τα ελλείμματα. Εικάζω, λοιπόν, πως θεωρείτε ότι τα μέτρα που επιβάλλει το ΔΝΤ (και, στην περίπτωση της Ελλάδας, η περιβόητη τρόικα) δεν έχουν κάποια στερεά οικονομική βάση.
Εάν ρωτήσετε τους υψηλά ιστάμενους του ΔΝΤ -και το έχω κάνει αυτό- γιατί πρέπει να υπάρχει ο στόχος του 3% για τα ελλείμματα προϋπολογισμού, γιατί ο στόχος για την αναλογία χρέους-ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος πρέπει να είναι το 60% και γιατί οι στόχοι πρέπει να υλοποιούνται μέσα σε μία πενταετία, δεν έχουν την παραμικρή ιδέα. Ρωτήστε τους γιατί το χρέος να μην είναι 80% ή 100% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος και γιατί ο στόχος επίτευξης να μην είναι το 2025 ή το 2050, αντί του 2015, και δεν έχουν να προσφέρουν καμία απάντηση. Επειδή δεν υπάρχει καμία απάντηση από την οπτική γωνιά της οικονομικής θεωρίας. Αυτά τα νούμερα και οι στόχοι αποτελούν αυθαίρετα συμπεράσματα, ενώ είναι γνωστό ότι όσο πιο σκληρό είναι ένα πρόγραμμα λιτότητας τόσο πιο απίθανη και μη ρεαλιστική είναι η επιτυχία του.
WHO is who ?
Ο James Κ. Galbraith είναι ένας από τους σημαντικότερους οικονομολόγους της εποχής μας, γιος του John Kenneth Galbraith, από τις εξέχουσες φυσιογνωμίες στις οικονομικές επιστήμες του 20ού αιώνα. Καθηγητής στη Σχολή Δημόσιων Σχέσεων Λίντον Τζόνσον και του Τμήματος Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Οστιν και, επίσης, ανώτατος ερευνητής στο Ινστιτούτο Οικονομικών Λέβι. Σπούδασε στο Χάρβαρντ, στο Γέιλ και στο Κέιμπριτζ, υπηρέτησε ως εκτελεστικός διευθυντής της Οικονομικής Επιτροπής των ΗΠΑ και είναι πρόεδρος της επιτροπής Οικονομολόγων για Ειρήνη και Ασφάλεια. Εχει δημοσιεύσει δεκάδες επιστημονικά άρθρα στις πλέον έγκριτες οικονομικές επιθεωρήσεις και το τελευταίο βιβλίο του είναι το «The Predator State».

Πηγή: Ελευθεροτυπία (http://www.enet.gr/)